De natuur is altijd al een bron van geneeskracht geweest. Al duizenden jaren worden bloemen en planten gebruikt om ziekte en pijn te bestrijden. Natuurgeneeskunde gaat er van uit dat de mens lichamelijk, geestelijk en emotioneel een eenheid vormt en beter kan worden door gebruik te maken van middelen uit de natuur.

Ziekte wordt in de natuurgeneeskunde gezien als een uit balans zijn van lichaam en geest.

Ons lichaam laat door middel van allerlei klachten weten dat een verandering op stapel staat, dat er verandering nodig is, dat we te ver van onszelf afgedwaald zijn, of dat we teveel van onszelf gevergd hebben. Door het ziek zijn kunnen we vaak opeens een aantal dingen niet meer of niet meer zo goed. Dit is lastig en vaak onhandig, maar zo worden we wel bewust dat er iets mis is. Ons lichaam, met al zijn klachten vraagt om aandacht.

Met middelen uit de natuur, therapieën en adviezen die elkaar onderling ondersteunen en aanvullen, wordt geprobeerd het natuurlijke evenwicht te herstellen of te verbeteren. In de natuurgeneeskunde zal altijd geprobeerd worden om een verband te vinden tussen de klacht(en) en de unieke persoonlijke eigenschappen van de patiënt zelf. Uiteraard is de zachte natuurgeneeskundige benadering ook heel geschikt voor kinderen van alle leeftijden met bijv. darmkrampjes, eczeem, allergieën, voedselintoleranties, ADHD, chronische verkoudheden, etc.